Filary Islamu

 

Filary islamu

  1. Wyznanie wiary – szahada

Polega na świadomym wyznaniu, że nikt nie ma prawa być czczony prócz Jedynego Boga (arab. Allaha), a Muhammad jest Jego sługą i wysłannikiem. Jest to klucz do wejścia w islam. Znaczenie pierwszej części wyznania wiary, czyli nikt nie ma prawa być czczony prócz Allaha to:

  • Nie ma innego stwórcy wszystkich istot jak tylko Allah.

  • Nie ma innego władcy, który decyduje o wszystkim jak tylko Allah.

  • Nie ma nikogo, kto powinien być czczony jak tylko Allah.

Bóg! Nie ma boga, jak tylko On – Żyjący, Istniejący! Nie chwyta Go ni drzemka, ni sen. Do Niego należy to, co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi! A któż będzie się wstawiał u Niego inaczej jak za Jego zezwoleniem? On wie, co było przed nimi, i On wie, co będzie po nich. Oni nie obejmują niczego z Jego wiedzy, oprócz tego, co On zechce. Jego tron jest tak rozległy jak niebiosa i ziemia; Jego nie męczy utrzymywanie ich. On jest Wyniosły, Ogromny!.

(Koran 2; 255)

Cześć druga wyznania wiary, czyli <Muhammad jest Jego sługą i wysłannikiem oznacza, że:

  • należy być posłusznym Prorokowi, w tym co nakazał.

  • należy wierzyć we wszystko, co powiedział.

  • unikać tego, co zabronił i przed czym ostrzegał.

  • czcić Allaha tylko i wyłącznie przez to, co Prorok zalegalizował.

A to, co wam daje Posłaniec, to bierzcie; a czego wam zakazał, od tego się powstrzymajcie! I bójcie się Boga! Zaprawdę, Bóg jest straszny w karaniu! 

(Koran 59; 7)

  1. Modlitwa – salat

Poprzez modlitwę muzułmanin utrzymuje ciągłą relację ze Stwórcą prosząc Go o przebaczenie i pomoc.

Jest pięć modlitw, które muzułmanin musi wypełnić w dzień i w nocy w określonych porach. Mężczyźni zobowiązani są do wykonania modlitw w meczecie, w grupie i tylko poważne powody zaniechania tego mogą ich usprawiedliwić.

Zaprawdę, modlitwa dla wiernych jest przepisana w oznaczonym czasie!

(Koran 4; 103)

Dzięki modlitwie grupowej muzułmanie poznają się nawzajem, umacniają więzi miłości i jedności i niwelują różnice wynikające z pochodzenia i statusu społecznego. Poznają sytuację braci w islamie. Jeśli ktoś jest nieobecny, a możliwe że zachorował, odwiedzają go, a jeśli zaniedbuje jeden z nakazów bożych, to napominają go. Wszyscy są uznani za równych pod względem ich poddania się Allahowi.

  1. Jałmużna – zakat

Ta jałmużna jest niewielkim procentem od posiadanego majątku, który bogaty muzułmanin zobowiązany jest ofiarować biedniejszym. Są pewne warunki, które muszą być spełnione, aby jałmużna była przyjęta u Allaha. Muzułmanin daje jałmużnę z ochotą i ze świadomością, że jest to rozkaz od Allaha.

Jałmużny są tylko dla ubogich i biedaków, i tych, którzy przy nich pracują, i dla tych, których serca zostały pozyskane, i na wykup niewolników, i dla dłużników, i dla drogi Boga, i dla podróżnego. To jest obowiązek nałożony przez Boga! Bóg jest wszechwiedzący, mądry! 

(Koran 9; 60)

Celem nakazu jałmużny jest ożywienie więzi solidarności wśród muzułmanów, jak również wyeliminowanie w społeczeństwie biedy, która w konsekwencji niesie za sobą wiele zagrożeń. Dzięki jałmużnie, serca bogatych oczyszczają się z żądzy posiadania, gdy z chęcią dzielą się częścią swojego majątku, a serca biednych oczyszczają się z nienawiści i zazdrości do bogatych, gdy otrzymują od nich część ich majątku a oni dbają o ich potrzeby zgodnie z nakazem Allaha.

  1. Post – sałm

Muzułmanin ma obowiązek pościć przez miesiąc Ramadan raz w roku. Od świtu do zachodu słońca muzułmanin musi powstrzymać się od wszystkiego, co post unieważnia np. jedzenie, picie i współżycie płciowe ze współmałżonkiem. Post jest aktem czci, ale nie ustanowionym przez islam lecz obowiązkiem przypisanym wierzącym w poprzednich religiach. Allah mówi:

O wy, którzy wierzycie! Jest wam przepisany post, tak jak został przepisany tym, którzy byli przed wami-być może, wy będziecie bogobojni 

(Koran 2; 183)

Celem postu nie jest jedynie unikanie jedzenia czy picia lub innych fizycznych doznań, które wpływają na jego nieważność lecz przede wszystkim sensem postu jest wstrzemięźliwość od wewnętrznych skłonności takich jak kłamstwo, obmowa, oszustwo, fałszywa przysięga, które umniejszają wynagrodzeniu od Allaha. Oczywiście muzułmanin powinien pamiętać, że kłamstwo, oszustwo czy obmowa to niemoralne zachowania, których należy wystrzegać się poza Ramadanem a tym bardziej podczas postu, o czym powiedział Prorok :

Kto nie porzuci, gdy pości, kłamstw i złego zachowania, to na nic Bogu z tego, że nie je, ani nie pije (Buchari)

Post jest rodzajem walki pomiędzy duszą a jej zachciankami i pożądaniami. Ma wiele zalet natury społecznej, które Prorok wyjaśnił, przytaczając Słowa Allaha:

Wszystkie czyny dzieci Adama są dla nich oprócz postu, który jest dla Mnie i Ja za niego ich wynagrodzę. Post jest tarczą; kiedy pościsz nie powinieneś mówić złych rzeczy ani krzyczeć, a jeśli ktoś będzie chciał kogoś przekląć lub z nim walczyć, niech powie: – poszczę. Na tego, w którego rękach jest dusza Muhammada, zapach, jaki wydają usta poszczącego jest bardziej umiłowany przez Allaha niż zapach piżma. Ten, kto pości będzie miał dwie chwile radości: kiedy przerywa post i kiedy spotka się z Allahem  (Buchari)

Poprzez post człowiek zdaje sobie sprawę, jak czują się bracia w islamie, którzy są w potrzebie, którzy nie mają wystarczającej ilości jedzenia, odzieży, schronienia. Post zachęca poszczącego do zapewnienia potrzebującym ich podstawowych praw, do interesowania się ich stanem i potrzebami.

  1. Pielgrzymka- hadż

Hadż jest pielgrzymką, którą wykonuje się do Świętego Domu Allaha – Kaaby, by wypełnić określone rytuały w określonym miejscu i czasie. Ten filar islamu jest obowiązkowy raz w życiu dla każdego muzułmanina, mężczyzny i kobiety, którzy są zdrowi i osiągnęli wiek dojrzałości i są w stanie fizycznie i finansowo go wypełnić. Jeśli ktoś cierpi na nieuleczalną chorobę, która uniemożliwia mu wypełnienie hadż, ale ma ku temu środki finansowe, powinien wytypować kogoś, kto wykonałby pielgrzymkę za niego. Jeśli ktoś posiada pieniądze, ale tylko tyle, aby zaspokoić codzienne potrzeby tych, których utrzymuje, hadż przestaje być dla niego obowiązkiem. Allah mówi:

W nim są znaki jasne – miejsce, gdzie stał Abraham a kto wszedł do niego, był bezpieczny.              Na ludziach ciąży obowiązek względem Boga – na tych, którzy mają ku temu środki – odprawienia pielgrzymki do tego Domu. A kto nie wierzy… zaprawdę, Bóg jest bogaty, ponad światami!

(Koran 3; 97)

Hadż jest największym islamskim zgromadzeniem muzułmanów z całego świata przyjeżdżających w to samo miejsce i o tym samym czasie. Wszyscy zgromadzeni wokół Kaaby w Mekce wzywają tego samego Pana, są ubrani w takie same szaty, nie ma między nimi różnic społecznych, rasowych, a co więcej odczuwalne jest braterstwo i duchowe przeżywanie tych samych rytuałów oraz słychać wołania pielgrzymów:

Labbejka allahumma labbejk, labbejka la szarika laka labejk. Inna lhamda łaniamata laka ła lmulk la szarika lek,

co oznacza: Oto jestem! O Allah, oto jestem. Nie masz żadnych współtowarzyszy. Oto jestem! Zaprawdę, cała chwała i wdzięczność Tobie się należą i całe zwierzchnictwo! Nie masz żadnych współtowarzyszy!

Wśród pielgrzymów nie ma różnicy między bogatym a biednym, szlachetnym a nie szlachetnym, białym a czarnym, Arabem a nie Arabem; wszyscy w oczach Allaha są równi. Jedyne co ich rożni, to stan bogobojności (taqła). Hadż jest wydarzeniem, które podkreśla braterstwo wszystkich muzułmanów oraz zjednoczenie w ich nadziejach i uczuciach.