Podstawa programowa

 

Współczesna Oświata stawia przed nauczycielami coraz większe wymagania w dziedzinie efektywnego kształcenia uczniów i wychowania. Nauka religii jest szczególnym wyzwaniem dla nauczycieli i pedagogów, gdyż ma ona za zadanie wpoić nie tylko określoną wiedzę ale też i praktykę oraz wartości moralne, tak aby uczeń po lekcjach religii Islamu przyswojoną wiedzę umiał zastosować w swoim życiu. Nauka religii powinna być tak prowadzona aby:

1. Uczeń umiał:

– oceniać fakty i wydarzenia historyczne związane z treścią nauki religii;

– przewidywać i proponować własne zadania we wspólnocie islamskiej na podstawie rozpoznanych darów Allaha;

– samodzielnie oceniać własne postępowanie, przewidywać konsekwencje własnych wyborów;

– rozwijać w sobie umiejętność wyrażania własnych opinii;

– umiejętnie wykonywać modlitwy codziennie (obowiązki i sunny1);

– oceniać poglądy i postawy osób, z którymi się spotykają;

– reagować na niewłaściwe zachowanie;

2. Uczeń powinien:

– recytować wersety Koranu zadane dotychczas;

– znać dary Allaha i umieć za nie dziękować (słownie i czynami);

– znać sposoby realizacji przedstawiania religii innym i starać się poprawiać zniekształcony obraz Islamu;

– wykonywać obowiązki muzułmanina wg Koranu i Sunny2;

– znać i wykonywać modlitwę słowną (DUAA3);

– znać związek religii z życiem codziennym.

1 )sunna w tym kontekście: to praktyka mile widziana w Islamie ale nie obowiązkowa.

2 ) Sunna: to drugie źródło Islamu po Koranie, są to wypowiedzi Posłańca P. z N. Jego praktyki i zalecenia.

3 ) Duaa: w języku arabskim oznacza modlitwa słowna (prośby i błagania ).

 Podstawa programowa nauki religii PDF